Kafiye.Net

Сені көргім келеді

Сені көргім келеді қай маңнан да,

Қыраттардан, белдерден, жайлаудан да.

Қайтер едің мен құсап күй кешер ме ең,

Сағынышқа бір күні айналғанда?

Мендегі өмір өзіңнен бастау алған,

Артық көрем өзімнен, басқалардан.

Ашық аспан бір сәттік аясында,

Сені көру мен үшін асқақ арман.

Сенің ғана ғұмырың бар бойымда,

Сенің атың тұрады таңдайымда.

Сенің бейнең тұнады жүрегімде,

Тағдырымыз жазылса маңдайыма.

Милена Алиханова
www.kafiye.net

Озарбойжонлик шоир дўстим Назим Эҳмедли шеъридан таржима

АЙ ЛОЧИН

Юрагимга томган у,

Орзуларнинг кўчидан;

сен янгидан туғилдинг,

юрагимни ичидан.

боқ, юзимда табассум,

келиб эшикни очгум,

тупроғинга-тошинга,

қурбон бўлай, ай Лочин;

ўттиз йилга яқиндир,

дардин узарди мени;

айрилиқ хўп чўзилди,

бахтим ранжитди мени;

кўнглимнинг ғуборидан

оқарди қора сочим;

қор тутган йўлларинга

қурбон бўлай, ай Лочин;

Сени бургут номингла,

шоҳ номингла яшадим;

хаёлан, чангалингда,

қанотингда яшадим;

юрагимнинг уриши

ишқинг, бошимда тожим;

тиниқ булоқларинга

қурбон бўлай, ай Лочин;

дардни ким юборганди,

уни йиқиб оширдик;

Қорабоғимиз учун

вулқон каби тоширдик;

кичик болакай каби,

қочиб устинга келгум;

жонажон юрт-уйимга

қурбон бўлай, ай Лочин;

шаҳид ўғилларининг

қони қолмади ерда;

байроғимиз осилди

ҳар қишлоқ, ҳар шаҳарда;

қўй руҳингиз шод бўлсин,

отам, онам ва божим;*

тўйинган юрагинга

қурбон бўлай, ай Лочин;

душманнинг қўшинини,

жаҳаннамга йўлладик;

қўлингдаги кишанни

очиб тупроққа отдик;

энди бу кундан сўнгра,

бўлмас алам-аччиғинг;

у бургут боқишингга

қурбон бўлай, ай Лочин;

шер каби олишдилар,

йўлингда мард ўғиллар;

мард ўғиллар Ватаннинг

тупроғидан йўғрилар;

истайманки, бу саҳар,

қуш каби қанот очгум;

бу гўзал ғалабанга

қурбон бўлай, ай Лочин.

*божи-опа-сингил маъносида

Озарбойжон тилидан ўзбек тилига

Гулзира Шарипова

(Gulzira xonim)ўгирди

AY LAÇIN

ürəyimə dammışdı,

arzuların köçündən;

sən yenidən doğuldun,

ürəyimin içindən;

bax, üzümdə gülüş var,

gəlim qapını açım;

torpağına-daşına,

qurban olum, ay Laçın;

otuz ilə yaxındı,

dərdin üzürdü məni;

ayrılıq çox uzandı,

bəxtim küsdürdü məni;

könlümün qubarından

ağardı qara saçım;

qar tutan yollarına

qurban olum, ay Laçın;

sənin qartal adınla,

şah adınla yaşadım;

xəyalən caynağında,

qanadında yaşadım;

ürəyimin təpəri

eşqin, başımda tacım;

lilpar bulaqlarına

qurban olum, ay Laçın;

dərdi kim göndərmişdi,

onu yıxdıq, aşırdıq;

Qarabağımız üçün

vulkan kimi daşırdıq;

balaca uşaq kimi,

gəlim, üstünə qaçım;

doğmaca yurd-yuvama

qurban olum, ay Laçın;

şəhid oğullarının

qanı qalmadı yerdə;

bayrağımız asıldı

hər kənddə, hər şəhərdə;

qoy ruhunuz şad olsun,

atam, anam, tək baçım;

döyünən ürəyinə

qurban olum, ay Laçın;

düşmənin ordusunu,

cəhənnəmə yolladiq;

qolundakı qandalı,

açıb yerə tulladıq;

daha bu gündən sonra,

olmasın ağrın-acın;

o qartal baxışına

qurban olum, ay Laçın;

şir kimi döyüşdülər,

yolunda mərd oğullar;

mərd oğullar Vətənin

torpağından yoğrular;

istəyirəm bu səhər,

quş kimi qanad açım;

bu gözəl qələbənə

qurban olum, ay Laçın.

Nazim Əhmədli

www.kafiye.net

 

DARILMAZ KADIN

Kadın ağlıyor köşe başında.

Ürkek bakar çökmüş o yer taşında.

Umutsuz yalvaran her bakı’şında.

Nasıl sevmekse der durgundur kadın.

**

El kalem tutarken hesabı sordun.

Kuruşları çektin savurdun durdun.

sevgini istedi tekmeyi vurdun.

Gönülden yaralı vurgundur kadın.

**

Yaşamak istedi,şanlı şerefli.

Yanında yürümek ona görevdi.

Evlada memeden sütünü verdi.

Aş pişmiş sofranı kurmuştur kadın.

**

Kuranda vardır hem Allahın emri.

Anadır,bacıdır,eş kalpte yeri.

Eşit hakka sahip Atanın emri.

Gaflete takılmaz dik durmuştur kadın.

**

Aksoy kadınlar can,mutluluk kadın.

Dostuna kapıyı açtıran kadın.

Tek el sesi çıkmaz alkışın kadın.

Ömürlük sarılsan dermandır kadın.

5/ 12 / 2019

Gülsen Aksoy.
www.kafiye.net

DURULSUN YETER

Kara bulutlardan yağıyor keder,

Her bir yanım dertli,isyanlar eder,

Elde silah, bıçak “ciğeri” deler…

Yürekler kanıyor “durulsun”yeter..

**

Sevgiler kalmamış, nerde saygımız?

Tükenmiş,bitmiş yokzerre,duygumuz

Uçurumlar derin çoktur kaygımız…

Yürekler ağlıyor yanmasın yeter.

**

Kuytu köşelerde sinsi sığıntı,

Uyuşmuş beyinde kindar bağımlı,

Kıyar canımıza en güzel çağrıda…

Yürekler kanmasın “zehirler”yeter.

**

Kadınlık iffeti ona değerdi,

Koca müsveddesi nasıl söğerdi,

Kurtuluşu baba evi sığardı…

Yürekler canlansın Özgürce yeter.

**

Aksoy’um isterim emekçi olmak,

Helalden kazanıp çorbama dalmak,

Kurulu yuvada el ele olmak…

Yürekte yıldızlar sönmesin yeter.

5/12/2021

Gülsen Aksoy
www.kafiye.net

ÇOCUKLUĞUM

Çocukluğum ah be çocukluğum,

İçimden hiç gitmedin ki seni özliyeyim.

Sokakta çocuk sesleri çınlatırken her yeri.

Pencereden bakar özlerdim seni.

Sokakta olmasamda aklımca oynardım işte çocukluğumun sevincini.

Verdiğin neşeyi, ben unutmadım ki özliyeyim seni.

Kaldırım taşlarında beş taş oyunu,körebe , saklambaçlar, kap kaçlar vardı.

Hep arkadaşlarla oynadıklarımız.

Hani şimdi nerede.

Ben çocukluğumu hiç yaşamadım ki unutayım seni.

Çok erken büyüttüler beni.

Hiç bırakmadın ki büyüyeyim,hatta özliyeyim seni.

Özlemin yığınlarca özlemeyişimle içimde sevgi seli çocukluğumun kor ateşi.

Asla bırakamam seni.

Ruhumun bir köşesinde hep kal öylece.

Düşüneyim seni.

6/12/ 2020

Gülsen Aksoy
www.kafiye.net

YAZMALI KADINLAR

„Mısralardaki Öykü’M Kadın Çalıştayı I, Herkes Biraz Kadın Olabilir mi?  – Kadın Anlatıları“ kitabı ile sesini duyuran 19 kadın yazarımız toplumumuzdaki kadın algısından, kadınların toplumdaki yerinden yola çıkarak „Herkes Biraz Kadın Olabilir mi?“ sorusunun yanıtını aradı. Pandemi döneminde daha çok sorunla karşılaşan kadınlarımızın dertlerini biraz olsun anlatabilmeyi hedefleyen bu çalışmada 19 kadın yazar anlatıları yer almaktaydı. „Yazmalı Kadınlar, kadınları kadınların kaleminden, sözünden dinleyin“ düsturu ile hareket eden „Herkes Biraz Kadın Olabilir mi?“ kadın yazarlarının yeni çalışması, „Kadın Araştırmaları“ eseri çok yakında raflarda yerini alacak.

Mısralardaki Öykü’M Kadın Çalıştayı II, Herkes Biraz Kadın Olabilir mi?   – Kadın Araştırmaları kitabında 9 kadın yazarımız, „İnsan kimdir, kadın kimdir“ kavramları üzerinden  kadın olmayı sorgulamış; „Neden kadınlar okuryazar değillerdi binlerce yıl?“ sorusuna yanıt aramış; „Doğanın sonsuz dili olan müziğin kadınla ilgisi“ni kurmuşlardır. Toplumumuzda kadın varlığı irdelenirken eski Türk törelerinde kadının konumu hakkında hem de kutsal metinlerde kadının yaratılışı üzerine olan anlatılarda tarihten yola çıkarak, kadınların haklarını dile getirmişlerdir. Eserde, ailenin, bir çocuğun sosyalleşmesinde ne kadar önemli bir ilk basamak olduğuyla ilgili araştırmalar da yer almakta. Eğitim dünyasındaki cinsiyetçi kurgunun, kadın yöneticileri nasıl olumsuz etkilediğini, eğitimci kadınların yönetici olmak için hukuki bir engellerinin olmamasına karşın, görünmez cam tavanların onları nasıl engellediğini ortaya koyan çalışmayla iş dünyasında çalışan kadının sıkıntıları dile getirilmiştir.

Mısralardaki Öykü’m Edebiyat Platformu’nun öncülüğünde çalıştaya katılan kadın yazarlarımızın ikinci çalışması olarak yazı dünyasına merhaba diyecek olan eser; yazın dünyasında bizde varız diyen kadın yazarların ortak çalışma ve araştırmalarını içermekte. Kadınları, kadınların dilinden anlatmalı ilkesi doğrultusunda çalışmaya katılan 9 yazarımız: Ayşegül ÜNAL, Nefiye YAĞCI,  Füsun BALCI, Derya BALCI, Deniz Ayfer TÜZÜN, Burçin LAÇİN,  Betül ÜNVEREN, Vildan Çalışkan ve Şükran Torun.

Okuyanı ve kulak vereni bol olsun diyen Mısralarımdaki Öykü’m Edebiyat Platformu, bu ikinci kitapla çok yakında sizlerle!

Kadın olmak; mücadelenin adı, bir duruşun yüreğidir.

Selam olsun yüreği sevgi dolu tüm güçlü  kadınlara

Derya Akar Balcı
www.kafiye.net

BEN ÖĞRETMENİM

Öğretmen olmak; çok şeydir, her şeydir.
Mevcut şartları bilerek, elinden gelenin en iyisini, en fazlasını yapmaktır. Gülümseyen gözleri görünce tüm zorlukları unutmaktır öğretmen olmak. Umut ekmektir geleceğe. Ekilen bilgi tohumlarının yeşermesini eklemektir. Geleceğe umutla bakmaktır öğretmen olmak.
Roman kahramanı “Feride” ile ölümsüzleşen bir mesleğe sahip olmak dünyada insanı en çok mutlu eden duygularındandır benim gözümde. Dönemini aşan bir metafor haline gelen öğretmenlik kutsal meslekler arasında yer alır. Yüreğinde sevgiyi taşıyan ve büyüten öğretmen yeri gelir öğrencisinin annesi olur, yeri gelir sıra arkadaşı olur. Defterdeki yazıların
güzelliği, matematiğin aritmetiği olur bazen de. Müzik dersinde nota olur öğrencisinin ruhunu besler; ona yaşamdan tat almanın yollarını öğretir. Öğrencisine, birey olmanın, var olmanın hazzını öğretir ve yaşatır.
Öğretmenim ben!
İnsanın yaptığı, duyduğu, düşündüğü her şey ile ilgilenen edebiyat öğretmeniyim ben.
Geçmişi, gelecek nesillere aktaran kültür taşıyıcısıyım. Aynı zamanda içinde bulunulan anı yaşayan, geleceği tasarlayan, inşa eden varlığım. Geleceğe umut eken bir çiftçiyim.
Düşüncelere yol veren, sözcüklerin dili olan filozofum. Geleceğin mimarı, bestekârıyım.
Yüreğinde öğretme gücünü hisseden ve yaşatan canım. Öğrencilerimle üzülen, onlarla
sevinen kocaman bir ailenin ferdiyim. Öğrencilerimin gözünde gördüğüm bilgi ışığı, bilgiyi anlamanın vermiş olduğu farkındalık duygusu mutluluk kaynağımdır. Bilirim ki doğru yoldayımdır. Öğretmek, daha çok öğretmek… En çok da yol gösterici olmaktır mutluluğum.
Günümüzde bilgiye ulaşmak kolay artık. Önemli olan öğrencilerle öğrenme yolunda beraber ilerlemek, onlara doğru hedefi bulmalarında ışık olmaktır. Öğrencilerimle çıktığımız eleştirel düşünebilme yeteneğini geliştirme yolculuğunda emin adımlarla ilerlemektir mutluluk kaynağımız. Kısacası, yüreğinde genç nesiller yetiştirebilme gücünü hisseden ve yaşatan canım.
Cana dokunan bir can’ım!
Öğretmenim ben!


Derya Akar Balcı
www.kafiye.net

ÇIĞLIK


Bende hiç tükenmez bir hayat vardı önceden
Canlı cansız varlıklar bana yârdı önceden


Bazen yörük kızına sevdalı belik oldum
Bazen kara çadıra koyu gölgelik oldum


Sırtımı ısıtırken çobanların nefesi
Rüzgara eşlik etti çıngırakların sesi


Kimi zaman başıma beyaz bere takarak
Çocukları seyrettim uzaklardan bakarak


Canımdan can verirken şu doğurgan ellerim
Rengarenk köyler ile süslendi eteklerim


Sizden evvel buraya nice uygarlık geldi
İmparatorlukları birer birer devrildi!


Çok uzun senelerdir adım Toros dağları
Hiç bitmez anlatmakla o perçinli çağları!


Desem anlar mısınız içimdeki sancıyı?
Aramıza koydunuz od denen yabancıyı


Yemyeşil saçlarımdan tutarak devirdiniz
Birkaç kibrit çöpüyle tamuya çevirdiniz


Göğsüme dağılırken ağaçların nüvesi
Sizin kadar yakmadı içindeki güvesi


Kara bir leke gibi kaplayınca mutsuzluk
Tam kalbime saplandı, kemirdi umutsuzluk


Alev kanatlı kuşlar düştü de toprağıma
Bir damla su düşmedi dalıma, yaprağıma


Ciğerimden koparak yükselince çığlıklar
Hep beraber ağladı Akdeniz’de balıklar


Şu üç günlük dünyada aslında bir ölüsün
Soruyorum ey zâlim, hangi Âdem dölüsün?


Öz benlik mayasına karıştırıp gafleti
Bilmem ki kim öğretti sizlere bu nefreti?


Elbette yeryüzünde en tehlikeli ursun
Bahşedilen doğayı tehdit eden unsursun


Salyalı çapulcuda oyunlar türlü türlü
Sezginiz mi köreldi, ağzınız mı mühürlü?


Ne çabuk unuttunuz kavruk ılgınlarımı?
Ne çabuk unuttunuz orman yangınlarımı?


Kör ve topal insanlık unutsa da salâmı
Tabiat unutur mu bu menfur katliamı?


Beni konu etmeyin sazı kırık türküye
Sen buna izin verme bağrı yanık Türkiye!


Sibel Orcan ( Maralı )
01/10/2021-Manavgat / Antalya
www.kafiye.net

İntizar nəğməsi


Qəmdən zər-zibalı yazılan bəxtim.
Rüzgarı telimə hey sığal oldu.
Uşaqkən yıxıldı atalı təxtim,
Bu nisgil qəlbimə qara xal oldu.


Duyduqca kövrəldim ata nəğməsin,
Həsrətin sazağı göynətdi məni
Dindi xatirəmdə dərd için-için
Biçib qəm köynəyin inlətdi məni.


Zamanın ovcunda sıxılıb qaldım,
Xəzana büründü ömür çiçəyim.
Üzdüm əllərimi haqsız dünyadan,
Töküldü ömrümün küsən ləçəyi.


Sevgi ümmanında uçan duyğular,
Dalğalar qoynunda çırpıldı daşa.
Hicran şərbətini süzdü badəmə.
Bil sənsiz yaşadım səninlə qoşa.


Azdı eşq yuxulu xəyallarımda,
 Gənclik illərimin qoxusu itdi.
Cavab tapmadığım suallarıma,
Ruhumda bir həsrət nəğməsi bitdi.


Xalide Nuray.
03.01.2021-ci il
www.kafiye.net

İsmayılova Xalidə Qələndər qızı. 1962-ci ildə Naxçıvan MR,Şərur rayonunun Oğlanqala kəndində. dünyaya göz açıb.1969-1979-cu ildə orta məktəbi,1981-1985-ci illərdə Yusif Məmmədəliyev adına ,Naxçıvan Dövlət Universitetinin İTPM fakültəsini bitirib.Bir neçə il orta məktəbdə müəllimə,5 il Bağça müdiri,2il Ali təhsil müəsisəsində(Ali Tətbiqi Elmilər Kollecində)müəllim işləyib.

2018-ci ildən “Azad qələm”qəzetinin redaktorudur.

2018 ci ildə”Xəyallarımın göz yaşı”adlı şeirlər və hekayələr kitabı,2019-cü ildə,İran İslam Respublikasının Təbriz şəhərində “Ruhum sızlayır”adlı şeir kitabı işıq üzü görüb. “Vərəqlərin günahı”adlı üçüncü şeir kitabı yeni çapdan çıxıb. Türkiyədə “Şairlerden bir demet” adlı,2-ci və 3-cü cild antalogiyada,Azərbaycanda Nəsiminin 650 illiyinə həsr olunan “Cahana sığmazam”adlı almanaxda,”Turana açılan könüllər”-3cild antalogiyasında şeirləri nəşr olunub. AJB-nin,Türkmen Edebiyyatçı və Yazarlar Birliginin,Orta Asiya Tarixçilər və Yazarlar Birliyinin üzvüdür.2019-cu ildə Türkiyədə”Elbistan” redaksiyası tərəfindən”2019-cu ilin EN-ləri”arasında yer alıb.2019-cu ildə Mərkəzi Asiyanın “YENİ AVAZ”Yazıçılar və Tarixçilər Birliyinin və Əmir-Teymur OBF-nun təsis etdiyi”TURAN BİRLİYİ”medalı ilə mükafatlandırılıb.2020-ci ildə Azərbaycan KİVİHİ-nin rəyasət heyətinin qərarı ilə “İLİN ŞAİRİ”Mediya mükafatı və 2021-ci il “Azərbaycan ziyalısı” fəxri diplomuna,2021-ci ildə “Qızıl qələm”,”Abdulla Şaiq “adına diploma,”İlin vətənpərvər şairi” diplomuna layiq görülüb.Şeirləri,hekayələri, məqalələri dövrü mətbuatda işıqlandırılir. Ailəlidir,üç övladı və dörd nəvəsi var.

Ana dilim

Qüdrətli Türk soyumuzun, daş yaddaşı,
Tarixləri silkələyən, nərəsidi.
Xətaidən nəsillərə miras qalan,
Qəhrəmanlıq səlnaməsi,
Xəlil Rza harayından,
Qopub gələn hür səsidi…
Haqsızlığı, cəhaləti, daşa basan,
Mirzə Cəlil dühasının,
Fəth olunmaz zirvəsidi…
Ana dilim!

Həsrət gözlü Təbrizimin can yarası…
Öz dilindən ayrı düşən
Dərbəndimin, Borçalımın,
Ruhunun tək qayəsidi…
Yenilməyən bir qala tək
Heydərbaba, Xan Arazın
Hicran adlı, ürəkyaxan naləsidi…
Ana dilim!

Anaların laylasından,
Süzülübdü ruhumuza,
Xanəminin zənguləsi,
Üzeyirin bəstəsidi …
Bülbüllərin Xarıgülə
Eşq ətirli nəğməsi tək,
Zülmətlərə nur ələyən,
Nizaminin Xəmsəsidi…
Ana dilim!

Mavigözlü Xəzərimdə
Dalğalanan ləpələrin zümzüməsi…
Ümmanlara qucaq açan,
Diləklərin nəşəsidi…
Fidanlara gilə-gilə
Həyat verən yaz yağmuru, söz günəşi…
Çeşməgözlü könüllərin
Dil həsrətli təşnəsidi…
Ana dilim!

17.05.2021-ci
ilXalide Nuray.
www.kafiye.net