Kafiye.Net

Yorğun ömür.

Ömrüm təlatümlü dəniz,

Zaman-zaman qisas alır fırtınalı dalğalar.

Yaz ətirli illərimi, hər an udur, əjdaha qasırğalar.

Yelkənsiz tənha qayığam, ümmanların qucağında,

Görünməyir liman izi…

Kölgəm üzür, ləpələrin yanağında.

Qağayılar ov axtarır, saf sulara əksim düşən,

yönü azmış baxışımda .

Dəli sevdam məni asır, inçimdəki yalqızlığın,

qəm toxuyan yalnışından.

Kədər qonur boz sulara…

Qara bulud leysan-leysan nəm ələyir,

Yuyulduqca həsrət axır, illərimin üst-başından.

Mürgüləyən ümidlərim, göz açammır, xatirələr yağışından.

Bürünmüşəm tənhalığın

Iç göynədən qınağına.

Yorğun ömür daha dözmür,

Zalımlara məlhəm olan, hislərimin sınağına.

Xalidə Nuray.15.12.2021.
www.kafiye.net

Görən niyə doğulmuşam


Ömrümün xəzan çağında,
Axtarıram gəncliyimi.
Bəxtimin buz baxışında,
 İtirmişəm dincliyimi.


Qocalığın gül nəfəsi,
Saçlarıma sığal çəkir.
Gözlərimin quzey qarı,
Yollarıma həsrət əkir.


Bəxtin acı gülüşündən,
Cana doyub gözlərim də.
Arzularım inildəyir
Qəm naxışlı sözlərimdə.


Boylandığım pəncərədən,
Kədər adlı yol salmışam.
Bu dünyanın sərt üzünə,
Görən niyə doğulmuşam?


Xalidə Nuray.
08.05.2019www.kafiye.net

Azadlıģa çıxan məhbus

“Qarabağım”!

Zümrüdqaşlı bulaqların

zümzüməsinə,

Xarıbülbülün aşiqi,

bülbüllərin eşq nəğməsinə,

Cıdır düzündə, qonur libaslı

köhlənlərin kişnəməsinə

həsrət qaldığımız Qarabağım…

Məhbusu olduğun zülmətin

çiliklənməsini,

yağmalanmış arzularının,

qırılmış ümidlərimizdən

yandırdığımız ocaqların

hənirinə qısılıb,

dan yerinin sökülməsini

səbrsizliklə gözləyirik.

Arabir mirvari yağmur damcıları

gah içimizi göynədən yaralarımızı,

gah da günəş şəfəqlərini gözləyən

utancaq bənövşələrin

ləçəklərinə qonan şeh kimi,

çatlamış dodaqlarımı isladır.

Vətənin sinəsinə tuşlanan

güllə səslərindən yağan damcılar

özüylə həm kədəri, həm sevinci ovlayır.

Torpağın hər qarışında

şəhid olur igidlərin gözlərindəki

vətən sevdalı həsrətli gülüşlər.

Azad etdiyi torpaqlarda

otuz ilin yurd həsrətilə

titrəyən ürəklərdə gerçəkləşir

doğma ocaqlarıyla görüşlər.

Kimisi illərlə həsrətində olduğu

ata ocağında boynubükülü qalan

ağacları bağrına basır,

kimisi dizin-dizin doğmalarının,

ruhları qarşısında baş əyir,

illərdi tərk etdikləri ata-babalarının

məzarları önündə sürünür.

Kimisi şəhidlərin daģlara,

daşlara çökən naləsini,

vətən harayını nəfəsində duyur,

Kimisi qələbə sevincindən

kipriklərində intihar edən

göz yaşlarında boģulur.

Oğullarımız günahsız

qız-gəlinlərimizin,

doğulmamış körpələrin inləyən, eşidilməyən fəryadını qaytarır düşmənə, zəfər qoxulu güllə yağışlarında .

İgidim bilmir ki, zəfərinə sevinsin…

Ya, əyninə geyindiyi acı xatirələrin arxasınca sürünsün…

Ya Rəbbim, çox şükür deyərək, öpüb gözləri üstünə qoyduğu vətən torpağında tapır təskinliyini.

Tarixə qanla yazılan bu vəhşətlər içərisində anlayır, Tanrının bizə bəxş etdiyi, heç nə ilə əvəz olunmayan, “Vətən” sevgisinin dəryalar tək dərinliyini.

Şükranlıqla körpə uşaq anasının qoxusuna sığındığı kimi, dağın-dərənin gül-çiçək qoxuyan, vətən ətirli havasını içinə çəkərək deyir:

Mənim Məkkəm, Mədinəm, İslamiyyət günəşi doğan qibləmsən Vətənim!

Xalide Nuray.
04.11.2020-ci il
www.kafiye.net

Зулап өткен өмірім

Өмір деген бәйгедегі тұлпардай,

Зулап ұшқан бейне көкте сұңқардай

Зымырайды жастық шағым ілезде,

Уақыт шіркін әндеткен бір жезтаңдай.

Өмір деген ағын су ғой дариядай,

Өткен күнге көзді салам қариядай.

Қандай ғажап біз өткерген жастық шақ,

Жүрмін міне ойнай алмай,күле алмай.

Мұхит екен байқасам бір шалқыған,

Түпсіз терең біз үстінде қалқыған.

Бірі кетсе үлкен кеме жиекке,

Тоқтамастан келер бірі артынан.

Қайтып келмес өткен мынау бір күнің,

Қалдырмашы ешбір жанның көңілін.

Өмір үшін талай ісім бітпеген,

Сондықтан да ұзақ болшы ғұмырым.

Милена Алиханова
www.kafiye.net

Azərbaycan əsgəri.

Yoğrulub öz qanıyla,

Ağrısına tən oldu.

Can verib torpağına

Müqəddəs Vətən oldu!

Qeyrətimin sipəri,

Azərbaycan əsgəri!

Gül bitirdi şəfəqdən ,

Ləkəli dan üzünə.

Əsdirdi zəfər mehi,

Zülmətli gündüzünə.

Elimin cəngavəri,

Azərbaycan əsgəri!

Dədə-baba yurdunu,

Soy-kökünü qorudu.

Bir ölüb,min dirildi ,

Yağıya gözdağ oldu.

Qürur yeri səngəri,

Azərbaycan əsgəri!

Allahu-Əkbəriylə,

Haqq səsinə güvəndi.

Ulu Türk nərəsiylə,

Hər an düşməni yendi.

Güvən oldu hünəri,

Azərbaycan əsgəri!

Döyüşdə cəsarəti,

Bəllidi yad ellərə.

Şuşada savaşıyla,

Düşdü dildən-dillərə.

Oğuz,Türk nəvələri,

Azərbaycan əsgəri!

Boz qurdlar oylağında,

Şimşəyə dönüb çaxdı,

Ən hündür zirvələrə

Zəfər bayrağı taxdı

Tarixin daş əsəri,

Azərbaycan əsgəri!

Xalide Nuray.12.01.2021-ci ilWwwkafiye.net

Kardeşçe Yaşamaya Yetmez Mi Bize Cihan


Müslümanım diyorsun dinle ise öyleyse
Kullara, kuralları bildirmiyor mu Kur’an
İçinde yoktur masal, diyemezsin desise
Hükmü değişmeyecek geçse de nice zaman


İlk emri “Oku”onun, karşıdır cehalete
Kanıp şarlatanlara düşmeyin dalalete
Kul hakkına girerek, yeltenme ihanete
Mizanda geçmez torpil, dilense bile aman


Riyâ, hile, ayırım hilkatine ters düşer
Sıratı terk edenler, iblis peşinde koşar
Karun’a özenenler alırken beşer beşer
Rızkı kesildiğinde olmayacak mı üryan?


Hakkını vermediğin ibadet neye yarar?
Dilini tutmayanın orucunu zan sarar
Haram ile hac yapan kendini boşa yorar
Kirli parası ile dağıtsa da armağan


Aklın aciz kaldığı dümenler çevrilirken
Müflislerin yüzünden beytülmal savrulurken
Yılana posta koyan yalanlar kıvrılırken
Canlı tanık değil mi konuşulduğu mekan


Doğu ve batı gibi, çoğu insanın hali
Yüklenmişler üstüne yüzbinlerce vebali
Şinel’in tek arzusu, temiz toplum hayali
Kardeşçe yaşamaya yetmez mi bize cihan


DÖNDÜ DEMİR ŞİNEL YÜREĞİN SESİ’NDEN
www.kafiye.net

Ruhunu Astı Dar Ağacına

Nereden bileceklerdi?..

Feryada ithafın anlamını

Bin gülüşle yaşa denilen ismiyle

Ruhunu astılar daha doğmadan

Ne gören, ne duyan, ne bilen var

On yedisinde

Dokunmaya kalktı bir adam

Ellerinde kelepçeler, boynunda bir düğüm!..

Taşır mı insan içinde bir umut

Matem havası ‘kayıp ruhu’ sarmışken

Gözlerde o hayal kırıklığı varken

Nedir bu dudaklardaki bayram neşesi?

Naaşı kalkıyor iken zihni yerinden oynuyor;

O son bakış zehir zıkkım

Ellerinde sıktığı mektubu

Sağlayacak mı dokunmayı

Kalbi kanıyor

Sükunetine sarılıyor

Korku bedeninin içinde;

Tüm gece boyunca bakışları üzerinde

Yalnızlığı geçiriyor iken üzerine

Ölüm fermanını imzalıyor

Kelimelerin kırık uçlarına kan oturmuş

Ruhunun sürgüsü çekilmiş

Sonunda gün doğuyor

Dar ağacı gökyüzünden hikayeler yazarken

Gülüşlerini sakladığı yerde

Gecenin on birine sığınıyor

Koca bir adam, ağlıyor kollarında

”Gerekeni yap” diyor

Islaklığında kurumuş göz pınarının.

İlknur Yıldırım

19 Aralık 2019

İzmir’den…

www.kafiye.net

Susduk


Yıllar neyle susar bir parça tebessüm olmasaymış?

Her kalp atışın bir nefes alışı,tıkanıklığın başlangıcı…

Susduk suç oldu suskunluğa

Konuştuk suç oldu anladığına.

Gülümseten nice uçurumun kenarı;

Kaçıncı eylemden daha delici ki,

Hayatın akıntılarına takıldık incitildik.

Bazen özlemlerin derinliğiydi,

Bazense dilimizin paylaştığı.

Tırnak işareti içinde alınmış nice aşklara;

Ateş en ağır sözden bile etkiliyken

Yakılan korla söndürüldük.

Maziye gelince ömrün bir noktasıydı,

Hep bitmeyen ünleminle.

İlknur Yıldırım __17.12.2014___Çarşamba
www.kafiye.net

”Hayırlı Cumalar arkadaşlar uzun bir süre girmedim nete malum işlerimin yoğunluğu saygılar tekrar birlikte şiirce”

Tapınak Bahçesinde Mabet Ağacı

Bana soracak olursan;

Ölü bir adam için hiç fena değil

Bıraktıklarının yarattığı dağınıklık

Şaşkına çevirdi inan ki!

Yine de idare ederim..

Zamanın içinden ileriye uzanıp

Merkezine çekilip sana dokunmak

Kataraktlı gözlerim midir bir okyanusun içinde

Romatizmalı parmaklarımla günlüğümü yazarım

Anladın mı? Kimsenin umurunda olmasa bile

Boş sayfalar önünde sorgulanırım

Etrafımda dönerken kaçmaya başlarım

Sen ki batmayan bir girdap sanırsın

Kalırsın öylece hareketsiz…

Oysa yazılmış ya da kaybolmuş

Gözler önünde bir başka saniyenin kaybı

Değil midir daimi ve ayrı zamandaki anlar

Koyu renkli bulutları bir yükseltir bir alçaltır

Gökyüzünde asılı bırakır

Sanki günün her rengini son renge büründürür

Mesele de bu ya zaten

‘Sağırlık ve anlayışsızlık çağı bizimkisi

Seviyorum ve de hatırlanmak istiyorum deyişi’

Oy benim kelimelerime dökülmüş ağaç yapraklarım

Tek bir yürek olmuşcasına her biri

Ya okyanus üzeri mat parlaklığım…

Böyle dersem pek adil olmaz

‘Yüreğimde notlardan oluşan bir kağıt yığın

Biraz ara verip bekleyeyim’

Ah… ahh

Çıkarmadan dilden gözaltını olmaz ki

Kaçıp geliyoruz defalarca içimize

Neredeyse her biri birer seremoni

Oluveriyor şiirsel fakat anlaşılmaz

Parmaklar neyi yokladığını bilse

Bilemiyorum

Tuhaf bir sorumluluk binmiş omuzlara

Gerginliğiyle kapı dışarı edilemiyor

Oysa içini kesip boşaltmalı

Kendi tapınağında olmadan yabancı

Of of aptalın teki der mi mabedim

‘Biz ki yirminci yüzyıl ortalarının yan ürünleri

Hissedemez olduk kendimiz benzer yada özel’

Düşündürürken bile bitiremedik tercihleri

Lakin gerçek midir paylaştıklarımız

Başkalarını düşünerek uykuya dalmamız

Değişen lisan değil ki ortak insanlığımız

Sanırım o da bir muamma…

Nitekim anladım ki;

Renkli camdan üflenmiş birer mahluklarız

Karanlık kürelere benzer panikle yazdıklarımız

İlknur Özgün Yıldırım
18 Aralık 2015 Cuma
www.kafiye.net

ANAYIM SANA


Oğlan doğurdum oldum ana.
Öptüm,kokladım kana, kana.
Memeden sütü verdim ona.
Sende olursun bir kaynana.
Küsme anayım gelin sana.

**

Yemedim,yedirdim,eğittim.
Onun peşinden hep seğirttim.
Ömrümü ömrü,ne öğüttüm.
Sende olursun bir kaynana,
Küsme anayım gelin sana.

**

Gülünü alsan var dikeni.
Gelin,kaynana saç dökeni
Sevgide olsan aşk kökeni.
Sende olursun bir kaynana.
Küsme anayım gelin sana.

**

Korudum onu değen taştan.
Sevdi dostlarım onu Hoştan.
Ayağım belim çöktü yaştan.
Sende olursun bir kaynana.
Küsme anayım gelin sana.

**

Aksoy kötülük bana gelsin.
Değmesin bela duam silsin.
Oğula telli,duvak yelsin.
Sende olursun bir kaynana.
Küsme anayım gelin sana.


13/12/2020
Gülsen Aksoy…
www.kafiye.net