Озарбойжонлик шоира Халида Нурай шеъридан таржима

Дунёга кўз очдим, бир қиш сахари,

Келганда кечага боқиб йиғладим.

Мен билан туғилди умримнинг қаҳри,

Овозим ичимга ютиб йиғладим.

Ҳали ҳам сўзлаша олмайман дунё,

Орзулар қаланиб ёнади сассиз.

Тўғрисин сўзлаган тилимни қисиб,

Сўзимни еяпман ғамим яшириб.

Ёлғонлар бош еган Бойқушга дўниб,

Тўғри сўзлаган тилингни ейди.

Эгнинга қорадан кўйлак кийдириб,

Бошинга бир дунё бўҳтонлар дейди.

Умидсиз инсонга йиқилган дунё,

Бўғилган виждонга бўш мозор бўлиб.

Одам фарзандини алдайди кўпдан,

Шайтонлар дунёни Тангридан олиб..

Озарбойжон тилидан ўзбек тилига Гулзира Шарипова

(Gulzira xonim) ўгирди

Şeytanlar… Tanrıdan alıb.

Dünyaya göz açdım bir qış səhəri

Çatanda gecəyə baxıb ağladım.

Mənimlə doğuldu ömrün qəhəri,

Səsimi içimə qısıb ağladım.

Hələ də danışa bilmirəm dünya,

Arzular qalanıb yanır səssizcə.

Doğrunu danışan dilimi sıxıb,

Sözümü yeyirəm qəmlə gizlicə.

Yalanlar başyeyən Bayquşa dönüb,

Doğrunu danışan dilindən yeyir.

Əyninə qaradan don geyindirib,

Başına börk qoyub,böhtanlar deyir.

Ümidsiz insana yıxılan dünya,

Boğulan vicdana,boş məzar olub.

Adəm övladını aldadıb çoxdan,

Şeytanlar dünyanı Tanrıdan alıb.

Xalidə Nuray.03.12.2018.

www.kafiye.net

Өмірге келгеннен соң,

Өмірге келгеннен соң,

Мəңгілік бұл жалғанда тұрмайсың да..

Əр күнге шүкір айтып ,

Тілекті Жаратқаннан сұрайсың да…

Бұйырған несібені талғау етіп,

Пенде боп өміріңді құрайсың да..

Көңілің кейде босап елжіресе,

Жас тамып жанарыңан жылайсың да…

Биікке өрлеу үшін талпынасың,

Сүрінсең абайсызда құлайсың да.

Өмірде кездесетін сынақтарға,

Сабыр етіп расыменен шыдайсың ба?

Ақыл айтса егер жақының,

Ынта қойып тыңдайсың ба?

Өз жолыңды ақтау үшін,

Өз-өзіңді шыңдайсың ба?

Өткенге көз сап

Шолу жасап тұрамын арасында.

Кездесер сəт көп ағы да қарасында.

Жүрек нəзік пенде емеспе ,

Ериді тас екеш қорғасында…

———————-

Балауса

Жанайқызы

Өмүргө келгенден соң,

Түбөлүк бул жалганда, турбайсың да…

Ар күнгө шүгүр айтып,

Тилекти Жараткандан сурайсың да….

Бийиктикке чыгыш үчүн талпынасың,

Сүрүнсөң ыңгайсыз да кулайсың да.

Өмүрдө кездешкен сыноолорго,

Сабыр этип расы менен чыдайсыңбы?

Акыл айтса эгер жакының,

Ынта койуп тыңдайсыңбы?

Өз жолуңду актоо үчүн,

Өз-өзүңдү чыңдайсыңбы?

Өткөнгө көз салып,

Карап чыгып турамын арасында.

Кездешер кез көп агы да карасыда,

Жүрөк назик пенде эмеспи,

Эрийт таш менен коргошунда….

Балауса Жанайқызы.

Аударған Милена Алиханова

Hayata geldikten sonra,

Sonsuza dek bu yalanı yaşamayacaksın..

Her gün için şükret,

Tanrıdan bir dilek iste..

Sadece ekmenin hakkını tat,

Hayatını bir kalem olarak yaşayabilirsin..

Bazen aklın özgürdür,

Gençken ağlayacaksın…

Daha yükseğe çıkmak için acele ediyorsun,

Kavga edersen dikkatsizce düşersin.

Hayatta karşılaştığın denemelere,

Sabırlı ve sabırlı olacak mısın?

Akıl konuşursa, yakınsa,

Dinliyor musun?

Kendi yolunu haklı çıkarmak için,

Kendine tahammül edecek misin?

Geçmişe bir bakış

Bir değerlendirme yapmak üzereyim.

Toplantı çok fazla zaman.

Senin iyi bir kalbin yok mu,

Eriyen taşın öncülüğünde…

———————-

Balausa

Yeğenim ve yeğenim

Өмүргө келгенден соң,

Түбөлүк бул жалганда, турбайсың да…

Ар күнгө шүгүр айтып,

Тилекти Жараткандан сурайсың да….

Бийиктикке чыгыш үчүн талпынасың,

Сүрүнсөң ыңгайсыз да кулайсың да.

Өмүрдө кездешкен сыноолорго,

Сабыр этип расы менен чыдайсыңбы?

Акыл айтса эгер жакының,

Bunu yerinde dinliyor musun?

Өз жолуңду актоо үчүн,

Өз-өзүңдү чыңдайсыңбы?

Өткөнгө көз салып,

Карап чыгып турамын арасында.

Кездешер кез көп агы да карасыда,

Жүрөк назик пенде эмеспи,

Эрийт таш менен коргошунда….

Balausa Zhanaykyna.

Çeviren: Milena Alihanova

www.kafiye.net

SENİ DÜŞÜNDÜM

Tefekküre daldım, dün akşamüstü

Yıldızlara baktım, seni düşündüm

Ellere el olan, bahtıma küstü

Siyah güller taktım, seni düşündüm

Kıstırmadım hiç kimseye sesimi

Revan ettim yollarına şahsımı

Beni köle eden zalim nefsimi

Falakaya yıktım, seni düşündüm

Sırlarını etmek için temaşa

Gece yıldızlara, gündüz güneşe

Mevlana, Yunus’a, Hacıbektaş’a

Gözlerimi diktim, seni düşündüm

Yüreğimi yaslayarak Kur’an’a

Koşar adım yürüyerek Turan’a

Sırt çevirip bezirgâna, tirana

Aşkı söze döktüm, seni düşündüm

Gündüz cana, eyler iken talimi

Uyku hâli, hatırlatır ölümü

Bırakmadım ipinden hiç elimi

Gece toprak koktum, seni düşündüm

Görülmedim hana kazık çakarken

Seni gördüm eserine bakarken

Kul Şinel’im karanlığı yıkarken

Beşe selam çaktım, seni düşündüm

DÖNDÜ DEMİR ŞİNEL ŞİİRLERİ YÜREĞİN SESİ’NDEN

www.kafiye.net

Kad ponoć otkucava

Kađ ponoć otkucava

na starom drvenom satu,

otvaram oči u mraku

uprte u daljinu

i čujem kako teku

slani potoci neki,

njihov se žubor čuje

daleko kroz tišinu.

Kad ponoć otkucava

na starom drvenom satu,

ja vidim oči tvoje

uprtre pravo u mene,

na zido

vima trepti

mesecev odsjaj bledi,

jos uvek se dve grle

davno razišle sene.

Kad ponoć otkucava

na starom drvenom satu.,

pod jastuk krijem glavu,

u sebi prebrojavam

koliko mi vremena

do zore da prodje treba

I praznog srca i duše

pokušavam da spavam.

Miljana Ignjatovic Knezevic




Gece yarısı saatini çaldığında

Gece yarısı saatleri vurduğunda

eski ahşap bir saatin üzerinde,

karanlıkta gözlerimi açıyorum

mesafede yukarı

ve koştuklarını duyuyorum

bazı tuzlu su dereleri,

Boncukları duyuldu

Sessizliğin içinden uzun bir yol.

Gece yarısı saatini çaldığında

eski ahşap bir saatin üzerinde,

Gözlerini görüyorum

içimdeki hakkı çiğniyorlar,

duvarda

wiima merdivenlerde titriyor

Aylardır parıltı soluyor,

hala ikisi birbirine sarılıyor

Uzun zaman önce öyleydiler.

Gece yarısı saatini çaldığında

eski ahşap bir saat üzerinde.

Yastığın altında başımı saklıyorum,

Kendimde sayıyorum

Ne kadar zamanımız var

Şafağa kadar gitmiş olmalı

Boş bir kalp ve ruh ile

uyumaya çalışıyorum.

Miljana Ignjatovic Knezevic

www.kafiye.net

ÖYLE BİR COŞTUM Kİ

Öyle bir coştum ki sormayın gitsin

Gözlerim hüzünle ağlamak ister

Vuslata ermeli bu hasret bitsin

Acılar gönlümü dağlamak ister

Kalbimden dilime konar sözlerim

Gülüme derdimi yanar sözlerim

Sevgiliyi her an anar sözlerim

Sevgi yüreğimden çağlamak ister

Mehtaba çıkarak bakarım aya

Kendimden kaçarım sonsuza yaya

Zamanım yaklaşır ölümlü toya

Dünya zevkleriyle bağlamak ister

Aşk kalbimi dağlar lâl olur dilim

Sırları çözemez akılla bilim

Gönül kovanımda şifalı balım

Mutlu yaşamamı sağlamak ister

Mihrimah bu yolda can feda eder

Aşk ile çırpınır kalp seda eder

Cehd ile nefsini hem geda eder

Her gece huşuyla ağlamak ister

20-11-2013

Şair, Burhan AKSU

www.kafiye.net

ARIYORUM BEN

Günlerdir gözüme uyku girmiyor

Sağa sola dönüp duruyorum ben

Özlemin bir türlü fırsat vermiyor

Aklımı seninle yoruyorum ben

Sebepsin gözümden akan yaşlara

Mahkûm edip gittin beni kışlara

Gökyüzünden uçup giden kuşlara

Neden gitti diye soruyorum ben

Her zaman aşkından ağladım zalim

Sensiz hiçbir şeye varmıyor elim

Gittiğinden beri bu benim halim

Ömrümü yoluna seriyorum ben

Dağa, taşa, kurda hep seni sordum

Günleri aylara yıllara vurdum

Vuslatın yolunu gözleyip durdum

Mutluluk hayali kuruyorum ben

Şiirler şarkılar düşmez dilimden

Çaresizim bir şey gelmez elimden

Gitmiyorsun bir an hayallerimden

Hasreti özlemi sarıyorum ben

Dur durak bilmeden inan ki her an

Adınla akıyor damarımda kan

Sevdanın uğrunda harcadığım can

Yitirdiğim ömrü arıyorum ben.

Neslihan ÖZCAN

03.12.2021

www.kafiye.net

ALLAHIM VAR

Ay məni tək bilən,tənha sayanlar,

Mənim güvəndiyim bir Allahım var.

Məni hər bir zaman dardan qurtaran,

Xeyirli axşamım,nur sabahım var.

Başımın üstünə min sayə salan,

Qadanın-bəlanın əlindən alan,

Hər yerdə,hər zaman mənimlə olan,

Mənə qahmar duran bir pənahım var.

Oyatdı yuxudan,qıymadı öləm,

Açdı sabahımı günəşdir şöləm,

İstədi sizlərlə sevgimi böləm,

Hər kəsdən “UCA”dır,tək bir “ŞAH”ım var.

Qoymadı boğulam,öləm yuxuda,

Oyatdı “O ÖZÜ” qara -qorxu da,

Dərdimin üstümdən getdi coxu da,

Daha nə dərdim var,nə də ahım var.

Nurlu sabahları açdın üzümə,

Zər şəfəq boyadın,şerə-sözümə,

Hələ də düşünnəm özüm-özümə,

Mənə ömür qıyan bir ALLAHIM var.

Axşam da,sabah da ŞÜKÜR edirəm,

Adını hər yerdə ZİKİR edirəm,

Demə ki,təklikdə FİKİR edirəm,

Solmazam, ölmədim min sabahım var.

Solmaz Şirvanlı

{AYNAZ CƏVAHİR KƏLAM}

03-12-2021

www.kafiye.net

Я души своей слушаю шёпот.

Гульмира Джумагалиева

Я давно не плачу от боли,

Есть прививка людской подлости.

Каждый в жизни сыграл свои роли,

Кто как мог, как хватило совести.

Каждый был в моей жизни не зря,

Кто-то веру вселял в людей.

Кто-то снять научил якоря,

И бежать без оглядки скорей!

Кто-то спас как родник в зной,

Любовью меня воскрешал.

Кто-то быть научил злой,

Но и этим он мне помогал.

Кто-то рвал доверие в клочки,

Что нет дружбы навек доказал.

Он для жизни мне сделал «очки»,

Нет со мной тех, кто мне лгал.

В жизни каждой, людей вереницы,

Были подлые в ней, были верные.

Зачастую павлин не стоит синицы,

А скромняги самые надёжные!

Благодарна всем на пути,

За такой вот жизненный опыт.

Но ведь лучшее ещё впереди!

Я души своей слушаю шёпот.

18.09.2020

Гульмира Джумагалиева
www.kafiye.net

YÜZYIL ÖMRÜN OLSA

Yüzyıl ömrün olsa elbet tükenir

Ölüm melekleri gelirler bir gün

Ya güzel ya kötü tavır takınır

Canı bedeninden alırlar bir gün

Nefsin tenden çıkar ruh Hakka gider

Dostların gönlüne koyarsın keder

Ezelde yazılmış ecel bir kader

Her şeyin geride kalırlar bir gün

Arkandan bir müddet ağıt yakılır

Sonra ne bıraktın ona bakılır

Ağlamaktan kırkın ile bıkılır

Malını mülkünü bölerler bir gün

Ya üstüne Allah’ın nurları yağar

Ya da günahının azabı boğar

Bedenin daracık makbere sığar

Yaptığın her şeyi bilirler bir gün

Omuzlar üstünde yolculuk başlar

Dostların gözünde sel olur yaşlar

Mezarını süsler mermerden taşlar

Uzuvların şahit olurlar bir gün

Kul olan sıratı dünyada geçer

Allah onu cennet halkından seçer

Mihrimah’da bir gün dünyadan göçer

Tüm canlı varlıklar ölürler bir gün

24-11-2013

Şair, Burhan AKSU

www.kafiye.net

APARMISAN YUXUMU…

“Belə sevdim dünyanı”

adlı kitabımdan.

Aparmısan sən özünlə yuxumu,

Kirplklərim bir-birinə sarılmaz.

Aralıqda hicran dağı çox uca,

Nə aşılmaz, nə çapılmaz, yarılmaz.

Aralıqda hicran dağı çox uca,

Bir üzü bahardı,bir üzü qışdı.

Bir üzü od yağıb,köz püskürən yay,

Bir üzü payızdı,yağmur-yağışdı.

Aralıqda hicran dağı çox uca,

Ölçüləmməz,müqayisə edilməz.

Yüz-yüz, min-min, milyon-milyon ilə də

Bu üzündən o üzünə gedilməz.

Aralıqda hicran dağı çox uca,

Ta açmağa cəhd eləmək hədərdi.

Hər qarışı cənnət ilə cəhənnəm,

Hər arşını yer ilə göy qədərdi.

Aralıqda hicran dağı çox uca,

Əl-ələ yetişməz, göz-gözü seçməz.

Ah,elə möhtəşəm,elə sərtdi ki,

Xəyal da,fikir də dəlib,keçəmməz!

Aralıqda hicran dağı çox uca,

Hər qarışda eşqə məzar qazılı.

Hər məzarın baş daşında qan ilə

“Leyli-Məcnun”, ” Fərhad-Şirin” yazılı.

Göz yaşıyla suvardığım zəmidə

Bitib,göyərmədi vüsal toxumu.

Buraxıb hicranla məni qol-qola,

Aparmısan sən özünlə yuxumu…

06.01.2004

Mezahir  İsgender
www.kafiye.net