ilknur yıldırım

Kendime

Manifestliyorum;

Taşıdığım yüklerden

Olmadığım kimliklerden,

Bürünmeye çalıştığım hallerden,

Yaşamdaki rollerden,

Kafamda yarattığım olan ve olmayan

Düşünceleri biriktirmekten..

Samimiyetin yalanı olmaz;

Şu an içimdeki neşeli çocukla

Kendimin ellerinden tuttum

Ne kadar güzel insan varsa bir araya getirdim

Titreyen sesimden,

Güzel yüzünden öpüverdim.

Kilometre taşlarını döşerken;

Heybende birikirmiş

Anlamlı ve güzel duygular

Birde yolculuk sırasında edindiğin arkadaşlıklar.

Ah bu tadı hatırlatan o tanıdık yüzlerde olmasa?..

Birde sarılmak !..

Ne güzel ,ne özel şeymiş

Bunca şeyi unutmadan özünü kıymetli yapan.

Aslında şiir dilim gökkuşağım

Yaşattığı deneyim yine cümlelerime sığmaz

Biliyorum çok özlendiğinde

Yine kesişir yollar.

Tutunmayı bıraksamda

Asıl kendime yolculuk..


İlknur Yıldırım

29 Haziran 2025

İzmir’den sevgilerimle…
www.kafiye.net