Bir Dile Muhtaç



Ruhumun bir dili olmalı

Bir dil ki tamamıyla ‘bir insan’.

Neye benzeteyim, bilmem?

Büyülü değneğime dokunur gibi;

Titrek dudaklarım telaş içindeler!..




‘Talih şiir gibi okşansa

Tan yeri ağarmadan evvel

Kalbimi mahzun renklere daldırsa

Yâr olsa saf ve samimi!’..




Konuşan bir ruh kadar açık,

Yükümün altında üstü örtülü

Süs ve yapmacıktan

Nihayet sıyırıp savurdu

Bütün varlığımı kaplayandı bu emel!..

Ruhumun bir dili olmalıydı;




Donuk bir kütleden ibaret olmayan

Beraber bir yasın acısıyla ağlayan

Heyecana eşlik edip çırpınan

Bir dil ki katıksız ahengi bile

Fırtınalarla savrulan

Dalgalarla yuvarlanan

Rüzgarlarla sarılan!..




Esasında etkisi altına girmişim;

Yatağımın kenarına düştüm, kaldırdı.

Bir çocuğun beşiğine eğildim, güldü.

Bir gencin bakışında ümitle, saklandı.

Neşem derken düşüncelerim

Kalbimin incelikleri yetmez derken

Fikrimin derinlikleri

Heyecanları..

Öfkeleri..




‘Bir dile muhtaç ‘ nedir bilir misin?..




İlknur Yıldırım

27 Ağustos 2021

İzmir’den…

www.kafiye.net