SONRA
Özlemek süzülecek yüreğimden.
Ayaklarımın değdiği,
Yol boylarınca demlenerek…
Tanıdığım ben,
Yabancılaşacak kendime….
Adımlarım,
Benden göçmüşlüğüme tökezleyecek.
Asılı kalacağım belki
Sersem bahar dallarına…
Ayaz bıçkını çığlıklarımı,
Keskin rüzgarlar kıracak.
Ağıt kokacak nefesim.
Nefesimde, nefesin
Dudağımda bir parmak sus payı kalacak.
Sonra sen,
Sana dair cümlelerin eksikliğinde,
Yokluğa yolculuğundayken.
Dinmeyen sızım,
Gözüm,
İçre yağmurum olacaksın….
Sonra ben,
Son şarkısı olacağım
Kuşların güvercin sabahlarına.
Simitcinin yüzünde ekmek parası.
Hatta nazar olacağım mavi boncuklara..
Sonra,
Iki fincanlık hasret koyacağım masama.
Ve yanında ,
Sana seslendiğim bitimsiz yolculuğun.
Sonrası bir bilinmeyen,
İç sesimizde kalan derin bir muhabbet
Bendeki adı aşk ,sendekini düş koyduğun. ..
Fatma Gül Özcan
www.kafiye.net
