Sonbaharın gelişiyle;
Çıltırtan sessizliği,
Nasılda ılgıt ılgıt esen,
Hazan rüzgarları bozar !
Şimdi; doğum sancısı gibi,
Benim gözlerimden,
Katre katre hüzün yağar.
Göçmen kuşların terk-i diyar,
Zamanıda geldi.
Rotasını belirledi,
Leylekler kırlangıçlar.
Geçer mi ? bir daha buralardan,
Turnalar !
Uzun gecelerin;
En koyu deminde demlenirken,
Kimse bilemeyecek bendeki,
Telaşı !
Firari uykularla uyanırken,
Her gecenin sabahına;
Çiğ damlaları ,
Düşüyor papatyalarıma.
Hava puslu,sokaklar ıslak,
Virane bu şehir.
Ne tadı var,ne tuzu,
Denizde yosun kokmuyor.
Hani sen kokuyordun ya !
Yağan yağmurla gitti,
Sen kokan İstanbul..!
Nuray Çakmak
www.kafiye.net





