Serin serin esen sabah rüzgarı,
Üstüme çöken mahmurluğu dağıttı.
Uyanır gibi oldum, sayamadım kaçıncı
Yine uyumak üzereyim, bu ne acı!
Bir sigara yaktım kendimi avutmak için,
Çayım geldi, içinde şeker eridi için için,
Bardaktan bir ses, bundan her kes içsin,
Dertler de şeker gibi çekilip gitsin.
Ruhum sıkılıyor, bedenden gidecekmiş gibi,
Gözlerim nemlendi, inanın ağlayacakmış gibi,
Önümdeki çay sanki hiç bitmeyecekmiş gibi,
İçiyorum çaydan yudum yudum, ölecekmiş gibi!
Düşünmeye başladım zihnim karışık,
Bir sürü soru var, sanki sarmaşık,
Ayırmak için çalışıyorum, insanlar yılışık
kendime baktım, tamamen karışık!
Bütün gayretim çabam uyana bilmek;
Gerçekleri görüp Hakk’a doğru gitmek,
Mutluluk çayından yudum yudum içmek,
Bu dünyada bir yudum mutluluğa ermek.
İzmir 30.08.1978
Hüseyin DURMUŞ
www.kafiye.net





