GÜL TAKTIM SAÇLARINA
Yüzü hiç gülmedi kadının
Bir gül dikti bahçesine
Umut bağladı
Gülümsemeler, sevinçler bağladı
Her bir goncaya
Gül büyüdü, açıldı goncaları
Sanki gülümsüyordu kadına
Tamam, dedi
Bu kez gülecek bahtım
Gülmeyen başına
Gül takmak istedi
Belki güler umuduyla
El uzattı güle
İçi kıpır kıpır
Unuttuğu bir şey vardı
Kocaman dikenler
Battı kadının eline
Kan damladı gülün yaprağına
Gülmedik başa gül taksan
Yine gülmezdi
Anladı….
Ayşe Sönmez Bulut – ANTALYA
www.kafiye.net
