Allah’ın rahmetine kavuşmuş olan babam Salih Durmuş’a ithaf ediyorum.
AĞLASIN GÖZLERİM
İzmir’de yağmurlu bir akşam başlangıcı
Saatler ilerliyor, içimde bir acı!
Gecelerdir düşünüyorum bu kaçıncı?
Sayamadım geçen yıllarımı, ne acı!
Sevincim mi, hiçbir zaman uzun süremdi!
Artarda takip etti üzüntü hep beni.
Acılar ne ilki, ne sonuncusu idi!
Takip eder durmadan, takip edecekti!
Gözlerimin önüne geldi çocukluğum,
Mutluluktan çok hep acılarla doluyum,
doğru dürüst gülmedim, asla gülmüyorum,
Bu durum ne kadar sürecek bilmiyorum!
Derin düşüncelere daldım hep yağmurla,
Kulaklarımda bir ses çınlıyor, çok kaba!
Seni kaybettim diyen o ses çok uzakta…
Kapanan o yarayı açtı, kana, kana…
Korkuyorum desem o elden, neden, kimden?
Ayrılık mı, sevilmek mi, yoksa ölümden!
Göz kapağı altına gizlenen inciden!
O akmaya dahi cesaret edemeyen!
Bu dert ve acılarım inan bitsin artık,
Acı içerisinde olacağım kaçık!
Dünyada sadece korkum inan yalnızlık,
Çaresizim şuanda, inan yalnızlık!
Ağlasın gözlerim, göz yaşım, aksın yaşlar!
Belki boşalırım, hani gönlüm ferahlar,
Bir dert ortağım olsun, fakat nerde yaşlar!
Onlarda hapsedilmiş, ah akmayacaklar!
Ağla benliğim, ağla gönlüm, ah gözlerim!
Bu gece senin, gündüzler elin, kaderim!
Benim dert ortağım, ah sen ağla kalemim!
Ben ağlayamıyorum, bak yine dertliyim!
Cama vuran yağmur, sakinleş, vurma artık
Canımı yakıyorsun, sana kalbim açık!
Beni odamda bırak, bitmesin yalnızlık,
Ağla gözlerim, ak göz yaşım, gel aydınlık!
Ağla benliğim, ağla kalbim, ağla artık!
Dökülsün inci, damla damla, alnım açık,
Taş kesildiniz, şimdi yumuşayın azcık,
Kurtarın, rahata erdirin, kapım açık!
Sigaramın dumanı yükseliyor göğe,
Ben gittikçe batıyorum şimdi derine,
Bitsin artık bu zulüm, kahır ve işkence,
Ağla benliğim, ağla gözlerim bu gece!
İzmir . 22.04.1978
Hüseyin DURMUŞ54
Emekli Edebiyat Öğretmeni
Şair Yazar
www.kafiye.net
