
Гульмира Джумагалиева
Опять скулит в потёмках память,
Скребётся и стучится в сердце.
Её бы мне в огонь и сплавить,
Закрыть цепями крепче дверцу.
Отправила давно в корзину,
Нажать бы клавишу. Стереть.
Но злую боль как гильотину,
Не так легко забыть и сжечь.
И душу вмиг окутал холод,
Чтоб ощутить себя живой.
Лишь утоляю тела голод,
А в снах я вижу мир иной.
Живу как дикая пантера,
Никто не ждёт меня домой.
Но есть надежда и есть вера,
Что где-то есть и мой герой.
Гульмира Джумагалиева
www.kafiye.net
Yine hafızada gıcırdıyor
Gulmira Dzhumagalieva
Yine hafızada hapşırır,
Kalbi sıyırır ve vurur.
O ateşin içinde ben olurdum ve kokardı
Kaleleri zincirlerle kapatın.
Uzun zaman önce sepete gönderildi
Anahtarın üzerine tıklayın. Silin.
Ama kötülük giyotin gibi acıyor
Unutmak ve yakmak o kadar kolay değil.
Ve ruh vmig soğuk okudu,
Kendinizi canlı hissetmek için.
Sadece vücudumu açlıktan ölüyorum
Ve rüyamda dünyayı asi görüyorum.
Vahşi bir panter gibi yaşıyorum
Evde kimse beni beklemiyor.
Ama umut var ve inanç var
Orada bir şey var ve benim kahramanım.
Gulmira Dzhumagalieva
www.kafiye.net




