Tam köşeden dönmüştüm; birden umacı gibi,
Sen girdin göz açıma, şeytan kılıcı gibi.
Sanki hiç tanışmamış iki yabancı gibi,
Kalbimi susturarak yanından geçtim bugün.

Yeminli olmasaydım gönlüne darılmaya,
Şu kadarcık kalmıştı boynuna sarılmaya.
Oysa yok tahammülüm yeniden kırılmaya. 
Belli ki senden değil, kendimden kaçtım bugün.

Bakışım sana kaysa utancımdan ölürdüm,
Yanına çağırsaydın, kahretsin ki gelirdim,
Bu dilemma hâlimin çıkmazında delirdim,
Züleyha sabrı ile elimi açtım bugün.

Ruhum bile duymazdı Rabbim bağrımı yarsa.
Şaşırıp diyemezdim, adımı dahi sorsa.
Seviyorken ayrılan ne kadar yürek varsa,
Hepsine bir ömürlük sadaka saçtım bugün.

Mücella Pakdemir
www.kafiye.net