Günlerim calismakla geçer 
Yorgun işçi bedenim 
Mevsim soguklugunda 
Sevdayı yasamaya zamanı yok

Gecelerim Ayaz sogukluğunda 
Özlemek yasaklı tüm hücrelerime 
Gündüzlerim sesiz bu evde 
Soğuk odalarında

Yatağim yaptığımla taşır yükümü 
İkindi ezanlarinda 
Huzur kaplar içimi 
Kalbimin ritmini tutmaya büyülü
Sesin zamanı yok

Yaşım olmuş otuz 
Uzak kalmışım nice 
Güzel sözlerinde 
Zamanı yok İşte ne sevmenin 
Nede son nefese kadar aşkı yaşamanın

Ali temurcan
www.kafiye.net