Yaylanın başında derin bir kuyu,
Alır helkesini doldurur suyu,
Akça pakça tende yumuşak huyu,…
Obada emektir yörük kızları.

Sağdığı sütleri mayalar bir bir,
Kimi yoğurt olur kimi de peynir,
Seher vakti sacda ekmek pişirir,
Kervanda çeltektir yörük kızları.

Sürünün önünde eğirir yünü,
Kirmeni elinde hazırlar dürü,
Yar hayali ile kurar düğünü,
Kilime ilmektir yörük kızları.

Tokuçla çamaşır döver pınarda,
Sevdalı çizgiler dokur ıstarda,
Seyirtir durmadan dağda baharda,
Zeybekte dilektir yörük kızları.

Destana şavkıyan haledir yüzü,
Eğilip bükülmez doğrudur sözü,
Zalim toprağında karadır gözü,
Namerde tüfektir yörük kızları.

Elvan USUL

Çiğin: omuz
Dastar: yazma
Deyre: Sırmalı üç etek
Helke: bakraç, su, süt doldurulan bakır kap
Akça: beyaz
Çeltek: çoban yamağı
Kirmen: yün egirmeye yarayan tahta araç
Şavkıyan: Işıldayan
Tokuç: çamaşır dövmeye yarayan sopa
Istar: kilim, çul, halı dokumaya yarayan tezgâh
Seyirtmek:koşturmak
www.kafiye.net