ÜZÜLME BE GENÇ KADIN!
Üzülme be genç kadın!
Kimdir kalbini kıran, boynunu büken?
Seni sokaklara düşüren,
Anlat desem anlatır mısın?
Yoksa aile içi bir problem diyerek
Gizler içinde mi yaşarsın?
Biliyorum; kadın olmak çok zor bu devirde.
Hele de Anadolu da, çocuk yaşta.
Kendini bilmeden, sana sormadan
Teyzenin oğluna nikâhlarlar!
Sen itiraz edemezsin, çünkü sana sorulmaz!
Aile meclisi verir kararı.
Sen kimsin ki, söz hakkın olsun!
Sen kadınsın, söz hakkına sahip olamazsın!
Seni anlıyorum, anlatmana gerek yok
Sırtın çırıl çıplak ceketsiz, ayakların yalın ayak pabuçsuz!
Anlatamasan da belli bu konu; kan davası!
Kaçıp saklanmak için Sığınacak yer ararsın,
Saklanmazsan zaten sonunu biliyorsun;
Karşı geldin, onları dinlemedin, evden kaçtın.
Kuralları çiğnedin, ölüm kararın alındı!
Senin yerin bu dünya olamaz,
Seni ancak kara toprak temizler!
İşte o zaman namus denilen bela
Ne illetse temizlenir!
Onlara göre kara toprağa girdin mi,
İşte o an namus da temizlenir!
Zülfıye Dönmez
www.kafiye.net
