Gelir geçer zevki sefa
Rab’la biter, canda cefa
Serde vardır ahtı vefa
Uyandırdın Ulu Mevla’m.
Cana, canan yetmez oldu,
Kalp aşkınla nurla doldu,
Dünyevi sevdalar soldu,
Uyandırdın Ulu Mevla’m.

Bu hazzı tatmayan bilmez,
Sensiz gönül bir gün gülmez,
Dertlerimi bir kul silmez,
Uyandırdın Ulu Mevla’m.

Asıl şimdi gönül coştu,
Boşa yokuşları koştu,
Senden başka her şey boştu,
Uyandırdın Ulu Mevla’m.

Bu can aşkınla yüceldi,
Önce korkusu eceldi,
Şimdi gönül dize geldi,
Uyandırdın Ulu Mevla’m.

Bu sevda ölsem de bitmez,
Sensiz gönül rahat etmez,
Görmeyene kısmet etmez,
Uyandırdın Ulu Mevla’m.

05.10.2007 Belgin Turan
www.kafiye.net