Bilirdin orada beklediğimi,
Sabrıma bin sabır eklediğimi,
Bağrıma bulutlar yüklediğimi;
Perdenden hayalin seçilmezdi hiç.

Sarınıp çileden pelerinime
Bir türkü dolardım şu lal dilime.
Seni anlatırdı her bir kelime;
Güftesine paha biçilmezdi hiç.

Bir ben kaybolurdu ağlarken benden,
Kanım çekilirdi sanki bedenden.
Bir buse dilerken o ipek tenden
Günahtan böylesi kaçılmazdı hiç.

Sokak kedileri yaren olurdu,
Sevdikçe sen gibi ceren olurdu,
Kapını kırmama fren olurdu;
Üç – beş adım öte geçilmezdi hiç.

Kırılmasa tel tel sırça kanadım,
Dolmazdı kadehe gönül muradım;
Serseri, ayyaşa çıkmazdı adım;
Gözyaşı şarabım içilmezdi hiç.

Mücella Pakdemir
www.kafiye.net