ÖLÜM GÜZELİ

Ölüm güzeli, temmuz bakışlı ceylan 
Bir kez göz süzeli gönül oldu hayran. 
Her nefis tadacaktır seni, öyle der yüce yaradan, 
Yakinim ol, kızıl şafakların ötesinde 
Ve 
Solgun yüzler, kısık sesler gölgesinde, 
Rengini kaybederken, gökyüzü, 
Göz bebeğimin kasvetli gecesinde, 
Bir çınar dal budak verir, kök salar, 
Hüzünlü hazanın, yaralı sinesinde, 
Tarumar bir sonbahar akşamı, 
Sefanın vedaya dönüştüğü, zeval makamı 
Vadesini doldurmuş yaprakların, 
Döküm zamanı, her şeyin hasat harmanı, 
Hüzün buğusu, yas mevsimi derken, 
Kuruyan hazana, a-bı hayat veren 
Başka bir baharın yaprağıdır filizlenen, 
Ne yapsın, fani dünyayı, daru’s selamı gören, 
Ölüm güzeli, temmuz bakışlı ceylan, 
Al Burak’ına bizi yıldırım hızıyla giden, 
Zaten bu gönül daru’s selama hayran.

huseyindurmus