Yılları yar ile eşledim durdum
Gönül yolcusunu gönlüme kardım
Yüreği terlettim aşk ile yordum
Yârin ettiğine sözüm olmadı

Ayın şavkı gibi vurdun yoluma
Hayali şehirden baktın halime
Turnalarla kondun kırık dalıma
Senden ötesinde gözüm olmadı

Gönül ağacına çaput bağladım
Dileğime hem yâr hem ben ağladım
Yare yana durdum yürek dağladım
Yangınımdan öte közüm olmadı

Faniden alemin rengine kandım
Bu can cananında yitecek sandım
Zerreden yüreğe şerbeti sundum
Içmeye mecalim yüzüm olmadı 

Sündüs Arslan Akça
( tozlu raflardan )
www.kafiye.net