Gözlerinin karanlığa ışık verdiği
Daraltıp gökyüzünü,
Sana yıldız topladığım yerde.

Ordayım evet belki de orada
Bir çelişkinin, kararsızlığın tam ortasında
Aklın anahtar, ah şu kilitli kalbin!
Aç, çöz dilimi, soy bedenimi, gir yatağa.

Öyle ağırsın ki dönüyorum bir sağa bir sola
Ateş içindeyim uyumak mı ne mümkün
Ev hali, sokak hali, kent hali, dünya hali
Ve aşkın a hali, yani ilk harfi soluğunun.

Orada dur!
Aklın sen halinde… bak gözlerime
Uyku aptalı iki damla yangın avuçlarımda
Oradayım, orada savrulmadan topla küllerimizi…

Zeki KIRHAN
www.kafiye.net