Ayrılığa, hicrana qan udduran,
Tənhalığın kökünə daş atdıran,
Sevən kəsi yarısına çatdıran,
Yaradanın naməsidir məhəbbət.

O tacıdır bütün bəşər əhlinin,
Mizrabıdır qəlb sazının telinin,
Hər bir insan övladının dilinin,
Baldan şirin kəlməsidir məhəbbət.

Libasıdır çəmənlərin, düzlərin,
Şərbət kimi şirinidir sözlərin,
İntizarlı, həyəcanlı gözlərin,
Vüsal adlı sürməsidir məhəbbət.

O qismətdir, nə zamansa oyanır,
Qəlb evində nur selinə boyanır,
Hər bir kəsi həm yandırır,həm yanır,
İki qəlbin nəğməsidir məhəbbət.

4 yanvar 2003
Zaur VEDİLİ
www.kafiye.net