Ellerin bağında güller yetişti
Ah ettim avazım arşa erişti
Benim dilim sustu bülbül ötüştü
Virane bağlarda eğledin leylam

Yetiş ya muhammed tutsan elimden
Kimde melhem ayrı düştüm gülümden
Ecel geldi korkum yoktur ölümden
Yandıkça siğnemi dağladım leylam

İbrişim kuşağı kuşanıp gelsen
Bu gamlı gönlümü halimi bilsen
Otursan dizimde yaşını silsen
Gönlümü zülfüne bağladım leylam

Akmıyor yaşlarım küstüler bana
Hakimler damgayı bastılar bana
İdamlık hükmünü kestiler bana
Kendi urganımı yağladım leylam

HARUN YILDIRIM
www.kafiye.net