KÜLE DÖNDÜM
Gülüşüne güller ektim
Diyemedim bende tektin
Sen ateşten bir gömlektin
Ben içinde küle döndüm
Sahrada bir serap gibi
Zindanımdın kördü dibi
Yangında kavrulmuş gibi
Ben içinde küle döndüm
Tutuldum yar mihrabına
Bak Hasretin girdabına
Düşerken bastım mayına
Ben içinde küle döndüm
Burçağım der sancır sızın
Ay gecemde kamer yüzün
Alevi sönmeyen közüm
Ben içinde küle döndüm
Burçak Karataş
www.kafiye.net
