İNSAN ADLANIR


Ruhuma ruhunla süzüldüyün gün
Nece de qeribe görünür mene.
Zaman birer-birer sürüyür köçün
Amma dünen kimi bürünür mene.

***

Bahar da,payız da,qış da qayıdır
İzimiz düşdüyü yer silinmeyir.
Vüsal demlerimiz ömrün sayıdır
Hesrete bu sevda sirr görünmeyir.

***

Ümid çırağımız yanır ümidle
Eller bir-birinden kenar durammır.
İnam inamını alır ümidle
Mezemmet inama tele qurammır.

***

İşi terse salan reğbetden uzaq
Ruhu elle olan ele bağlanır.
Efendi olana yön almaz tuzaq
Her nankor ,naxelef gözden dağlanır.

***

Ruzi terle gelir qazan,inleme
Halallıq olanda heyat dadlanır.
Eh…birce derd olan odur könlüme
Xisleti kirli de insan adlanır….


Nazlı Hacılı.
www.kafiye.net

huseyindurmus