Qorxuram gecə vaxtı uçan yarasalardan.
Gecə sükutu pozan isa-musa quşundan.
Birdən elə bilirəm yer çıxacaq oxundan.
Qorxuram ki yataram , oyanmaram yuxudan.

Qorxuram gecə vaxtı ay buluda girəndə.
Ağacların yarpağı pəncərəmə dəyəndə.
Gecələrin bağrını rəngli şimşək yaranda .
Buludlar toqquşanda göylər guruldayanda .

Bilirsənmi əzizim mən hər şeydən qorxuram.
Qorxanda da mən özüm , özümü ovuduram.
Öz əlimi bilirəm sənin əllərin kimi .
Sağallar çəkirəm bax saçıma sənin kimi .

Atıram üstümdəki qorxuları eləcə 
Gör neçə illərdir mən yaşayıram beləcə.
Gecələrin kabusu hər gecə yıxır məni.
Alıb mənim əlimdən gecə aparır səni.

Nahidə Tagiyeva Qurbanova 18.04.2019
www.kafiye.net