Ben caddelerde nereye yürüdüğünü bilmeyen
Adresiz adres arayan misafir gibiyim hayatta
Hiç yoktan hayatta kendini sevdiren
Deli kızın umutsuz umut taşıyan bohçası gibi

Bir çingenenin çalgısız çelgisiz çığlıklarıydı
Hayatta cilvelerim umutsuzca kendimi sevdirmelerim
Yağmur yağar kumdan kalelerim yıkılır
Öyle bir deli kızın rüzgara ıslık çalmalarıydı umutlarım

Gülsen Çolak
www.kafiye.net