17.05.22

Güvəndiyim…

Güvənməmək öyrətdin sən,

Güvəndiyim,dost adamı.

Dar günümü seyr etdin sən,

Şad günümün, “tost” adamı.

Güvəndiyim, dost adamı.

Xeyrin üçün tapıb hərif,

Boşboşuna etdin tərif,

Körpü sözü sənə heyif,

Çoxlarına”most”adamı,

Güvəndiym dost adamı.

Xeyrin üçün düzdən keçdin.

Yüz həyalı üzdən keçdin.

Bir nəfinə yüzdən keçdin,

Nəfsin qoydu mat adamı,

Güvəndiyim,dost adamı.

Nə toyluq, nə yas kimisən,

Uduzmusan, pas kimisən

“Sülh məramll”rus kimisən,

Yol bagladın, post adamı,

Güvəndiyim, dost adamı.

Fəridə Köçərli.

www.kafiye.net