ELİF DİYE TOZAR

Bülbül figan eyler çile çoğaltır
Konup gül dalına; ağlar yâr diye
Yağar incecikten derdi sağaltır
Elif gibi tozar; gökte kar diye

Baharda dağların karları erir
Toprağa ekilen tohum göverir
Canı alan Allah yeniden verir
Yeşillenir dünya; ışır nur diye

Arı olsam uçup konsam çiçeğe
Ondan ona gezsem baş eğe eğe
Topladığım balı koysam peteğe
Dolup dolup taşsa; demem zor diye

Dağlar var arada hepsi sarp tepe
Ayaklarım yorgun yol tepe tepe
Mihmandarım der ki; bu yollar sapa
Sıkı tutun ipe; korkma yar diye

Seni yalnız koymam böyle bilesin
İsterim ki gülüp yaşın silesin
Sürgün yıllarıma tatlı çilesin
Övünürüm senle; yârim var diye

Vakit gelse ölsem selâ’mı duysan
Herkesi savarak beni sen yuysan
Yüreğime güneş ruhuma aysan
Koy beni kalbine; kızıl kor diye

NİLÜFER SARP
www.kafiye.net

huseyindurmus