DÜŞ
Gel düşüme diyorsun,
Gelemem sevgili.
Gelemem çünkü,
Birzamanlar,
Ay düşerdi bakire yatağıma..
Ben üstüne,
süpürürdüm yıldızları.
Düşler kurardim…
Ve tavanı olmazdı göğümün.
Boyardım gecenin siyahını.
Sessizliğini boyardim.
Adı yoktu yastigimin…
Renkli kelebekler konardı yanıbaşıma,
Ben döşeğimi cennet sanırdım.
Ve bir sabah,
Gün doğdu odama.
Güneşimi paylaştım.
Açtı çiçekler düş bahcemde.
Her nefeste kokusunu paylastim.
Düş içindeydi herşey,
Ben düşü gerçek sandım.
Sonra,
Uzandı bir el,
Çaldı ışığımı.
Soldu renklerim,
çiçekler soldu..
Avcumda ay,öylece kalakaldım.
Uçuştu yastığımdan kelebekler..
Birdaha ,
Düş içinde düş olamadım
Düşüm de kaldım….
(Süveyda)
Fatma Gül ÖZCAN
www.kafiye.net
