DÜNYAYA ETİBAR YOXDUR, TƏLƏS
Hər dəfə ötdükcə başımın üstdən,
Uçan təyyarədən quru səs qalır.
Özgələr baş alıb ucalır göyə,
Qəlbimdə, xəyali boş həvəs qalır.
Kimi, təkan ilə qalxır yuxarı,
Kimin üzə gülür xoş arzuları.
Sorsalar: – qəm gedir, bəs kimə sarı?
Məni göstərirlər – bircə kəs qalır.
Xoş ətir verərmi, yetişməsə bar?
Çox ömür məhv edər, vaxtsız yağan qar.
Mübariz dünyaya yoxdur etibar.
Qəlbində nə varsa; yaz, tələs qalır.
Mübariz Hüseyn Borçalı
www.kafiye.net
