Dervişe Övgü

Dervişin süsü irfan,
İlim giyer üstüne.
Gönül aşığın atı,
Onla gider dostuna.

Derviş gezer dünyada.
Eller derdini bilmez.
Derdi onun evidir.
Kimse evini görmez.

Dervişi derviş yapan,
Hırka değil, aşk imiş.
Gönül soyut olsa da,
Bir değerli köşk imiş.

Dervişe garip derler.
Yalnız kalmak kaderi.
Benzemez başkasına,
Garip bir derdin eri.

Dervişte akıl konuk.
Bazen yurduna gider.
Mesleği çobanlıktır.
Fikri nefsini güder.

Dervişten sabır öğren.
Sabır onun silahı.
Düşmanı tende gizli,
Kıyıp da vuramadı.