Çok mu geç,
Çekip çıkarmak can çekişen dünyanın çivisini!
Kulaklarına kadar germek,
Bir çocuğun yanaklarına değmeyen dudakları!
Koparmak için,
Kanadı kırılan kuşların çığlıklarına sağır kulakları!

Çok mu geç,
Söksem, köklerinden ters akan çayının nilüferlerini
Eksem düzayak yüreğime.

Tüm kadınları zorlasam doğurmaya
Endülüs kütüphanelerinde “oku” emriyle
Her dilde beşikten mezara
Çok mu geç!?

Çok mu geç, soru işaretlerini ünleme çevirsem 
Umar yüklensem yeniden yeni baştan.

Mektup yazsam, 
Seni yazan
Yaradana,
Kader yazsa
Çok mu geç silbaştan!

Nermin Akkan
www.kafiye.net