Şifaydı aşkı cana ayazıma güneşti,
Beklediğim sevdaydı gönül evime eşti,
Sana varan yollara alevlenmiş ateşti,
Canım yanıyor Rabbim yalancı mı özümüz…

Ses verseydi sesime ıstırabım dinerdi,
Volkan olmuş özlemi nefes alıp sinerdi,
Yine aldandı gönül deli gibi güvendi,
Canım yanıyor Rabbim dinmez oldu sızımız…

“Hiç bırakmam” diyordu yar tutarken elimi,
Gidişiyle büküldü doğrultamam belimi,
Beyazlara boyadı saçımın her telini,
Canım yanıyor Rabbim ağıt çalar sazımız…

KARACAKIZ kapıldı gerçek sandığı aşka,
Kadir bilen başkaymış sevda hırsızı başka,
Gönlümün kapısını hiç açmasaydım keşke,
Canım yanıyor Rabbim kışa döndü yazımız..

Elif AKTAN  2015 / KARACAKIZ
www.kafiye.net