Sokak aralarından,
Çok uzaklardan bir ses yankılanır kulaklarımda,
Yağmur çamur demeden,
Boza, bozacı geldi, bozaaaa….
Diye bağıran adamın,
Ekmek telaşın da gizliydi sevdalar…!!!

Şehrin dört duvarlarında,
Soluk benizli çocuklar ağlaşıyordu,
Belkide kimsesiz,
Kim bilir….

Bazen mutlu saatlerde,
Paylaşmaktı bir lokmayı,
Yırtık abalı bir yabancıyla…!!!

Evlerin ışıl ışıl ışıldamasına şaşkın,
“Yanıp ba yanıp ba ne gaz yeter buna ne fıtıl”…
Diyen yabancının şaşkınlığına,
Dudak ucunda gülücüklerim,
Asılı kaldı…
Saf ve tertemiz…

Zehra Demirtaş
www.kafiye.net