BİTMİYOR
Yayıldı ömrüme dertler çileler
Çoban oldum sürüm benden gitmiyor
Mesken tuttum dağı taşı Eren’ler
Sis tutmuş şafağım boran bitmiyor
Hayal mi rüyamı kabusmu derken
Ömrümden ölüme açıldı yelken
Beni sevenlere veda ederken
His tutmuş gönülde hutbe bitmiyor
Vakitsiz ecelin tartısındayım
Amelsiz defterin korkusundayım
Umutsuz hayatın uykusundayım
İs tutmuş ciğerde sızı bitmiyor
Bahar’a gücendim kışıma küstüm
Bir Mutlu gün ile dolmadı testim
Riyakar kalplerle selamı kestim
Pas tutmuş dünyanın yası bitmiyor
Burçak Karataş
www.kafiye.net
