Ecel aldı benden yüzüm gülmüyor
Boş kaldı yatağın yerin dolmuyor
Kendimi sınadım sensiz olmuyor
Körpe yavru idin ayırdı kader

Dilimse durmadan adın anıyor
Hüzün çöreklendi ciğer kanıyor
Dinmez göz yaşlarım yürek yanıyor
Körpe yavru idin ayırdı kader

Can boğaza düğüm düğüm tıkandı
Henüz üç yaşında ömrün tükendi
Aciz gönlüm acın ile yıkandı
Körpe yavru idin ayırdı kader

Azrail bakmıyor küçük gidene
Kefen yakışmadı nazik bedene
Rabia der yatam ecel küfene
Körpe yavru idin ayırdı kader

Rabia Taşdemir 02/02/1985
www.kafiye.net