Ve ay düşmüşken gecenin karanlığına, 
Saçmışken sensizliğin sokaklarına, 
Yaklaşmışken yıldızlar penceremden odama, 
Ben bir türkü tutturdum sessizce onlara…

Anlatarak sensizliği, 
Yaşayarak yalnızlığın hissini,
Yazarken kalemimle ismini,
Anladım..!
Meğer ne çok özlemişim ben, 
Gözlerinin rengini…
Hasan Kök
www.kafiye.net