Adımlarım ağır
Sırtımda senden bir kambur
Bilinmezliğe gidiyorum
Tebessümlerimi çoktan toprağıma gömdüm
Gözyaşlarımla suluyorum.
İçimde derin yaralarım
Kanaya kanaya yol alıyorum…

Bir elvedaya yer yok sevdamda
Bilirsin vedaları hiç sevmem
Nasıl başlanmışsa 
Öyle kalmalı
Sen hep içimde
Ben sevginin içinde
Sessiz sedasız biçimde…

Ümran Yıldırım
www.kafiye.net