Lap qədimdən məlum imiş aləmə,
Xoşlayırmış hər bir adam sən demə…
Dəymişini yesən, batarsan qəmə,
Səslənər hər sözün, ahu – zar kimi.

Çox zaman düz olur, bəzən əyilir,
Bir çox xəstəliyə dərman deyilir,
Qabıqlı, qabıqsız, hər vaxt yeyilir,
Cəhd eləsən, dönür suya, qar kimi…

Irisi – xırdası, var hər cürəsi,
Bəyənilir turşu, həm də şirəsi,
Daxildə sıraya durub dənəsi,
Uzunsovdur, girdə deyil şar kimi…

Hər fəsildə olur bizim diyarda,
Bəzəkdi süfrəyə məclisdə toyda,
Çingiz şeir yazdı ona bu boyda,
Adın çəkməyəcək gəlir ar kimi…

Çingiz kürdəmirli
www.kafiye.net