Senin ismini işitmek kâfidir sevinçten titreyişlerime,
Senin ismini söylemek kâfidir arta kalan dirilişlerime.
Görmesem de Zat-ı Cemalini, gerçeğimde, düşümde,
En sevdiğim gözsün, en sevdiğim yüreksin içimde.
Zemheri gecelerimde, yollarsın nur-u haleyi gönlüme,
Kurtarıp beni zebanilerden, akıtırsın melaikelerinin gölüne.
Tutmasam da Zat-ı ellerini, semalarda, âlemlerde,
En sevdiğim cansın, en sevdiğim canansın içimde.
Ab-ı revan gibi akıp giden ömrümün süzgüsündesin,
İblis-i habislerle mukavemetimdeki özge-i kadir sensin.
Bilmesem de Zat-ı Ali’nin vukuunu aklımın sıkletinde
En sevdiğim yarsın, en sevdiğim mevcudiyetimsin içimde.
Elvan ELVİNCE ( E. U. )
Eylül 2007
www.kafiye.net





