İBRAHİM
Halayın başına İbrahim geçmiş
Mendil sallar, zılgıt çeker yiğidim
Alev alev yanan bağrını açmış
Topuk kırar, dizden çöker yiğidim
Pehlivan mübarek, eni boyu bir
Babayiğit koçum, vız gelir cebir
Mülayim huyunda bulunmaz kibir
Çocuksu edayla seker yiğidim
Karadır kaşları, gözleri çakır
Dişleri sedeften, teni boz bakır
O gül cemaline hayran bırakır
Nice bey kızını yakar yiğidim
Gönlü, sarı saçlı Yörük kızında
İpek şalda değil, pazen bezinde
Sevdası dağların sisli gizinde
Yaşını tenhada döker yiğidim
Sevdiği kenarda boyun bükerek
Seyreder sessizce için çekerek
Oynarken arada işmar ederek
Nazar atar, bıyık büker yiğidim
Derdi servet değil yürek yarası
Birikmedi gitti, başlık parası
Ne bir ederi var, ne de mirası
Kaderine eyvah çakar yiğidim
Yeter be zurnacı bu halay bitsin
Elin düğününü İbrahim netsin
Nazara gelmeden bırakıp gitsin
Gün gelir ayyuka çıkar yiğidim
Mücella Pakdemir
3. kitap şiirlerimden
www.kafiye.net
