Kalbim ki üç yara
Teselli
Sabır
Ve rica
Bir sema gibi yanmaz mısın içimde ey aşk…
Yarının kaygılı zifiri;
Her saniye muamma ser-sefil
Huşuyla anarken bu dil rahmanı
Nefsin daracık karnında yutuldum
Ben Hz. Rabia gibi yanıyorum
Allah’ıma kitabıma
Başı bir ayet gibi saran
Sev beni başörtüm namusuyla
İffeti gibi Meryem‘im
Sessizliği mahrem sanıp
Can’dan bir aşkla sarıldım
Sevdamın kanayan hüznüne
Vefasızdır bu dünyanın aşkı bilirim
Geldim geleceğim gayrı sana ulaşsam
Susturamazsam gece içer beni
Tespih çeken parmaklarım
Zikreder Mevla‘ya
Kül olmadan gelsem
Muştu vaktinde selamımı hecelesem
Tevhididir gönlümün evi düzeni
Yanar Allah Teali aşkınla
Bilemedim…
Pişmanlığı dolandım sel-sebil
Gönül dergâhında yanıp, piştim
Ölüm beklentisi mi gecemin
Uyutulmuş nefsim
Yakup’un sabrı,
Yusuf’un ay yüzü hürmetine
Seccadem gibi öp beni alnımdan
Meğer duygular fecir vakitlerinde ıslanırmış
Köz gibi yanıp duran sen ki yolculuğum
Şahadet olsun ki bu kadar eminim
Bu sevdamın son ateşiyle yak ruhumu
Yak ki
Elif gibi dimdik durabileyim satırlarımın arasında
Vav gibi eğebileyim başımı İslam yoluna
Sad gibi kıvrılayım sabah ezanında yatağıma
Lam gibi böleyim uykumu Muhammed-i bir aşkla
Binlerce Züleyha yakarışını saldım şu anda göğün yüzüne
Yüreğim sana emanet Allah’ım!
Allah Azze ve Celile…
İlknur
Yıldırım
www.kafiye.net
