Acı
Çöreklenir Yüreğine
Acı çöreklenir yüreğine
Bir mayhoşsundur durduğun yerde
Alemler barındırırken içren
Barındırmaz alem seni bir santim
Güller göz süzerken tepelerden
Hıçkırık boğuyor alabildiğine
Engin yokuşlar karşılarken yoksunluk bulvarında
Hüzün çanağı vuruyor
Kalabalıklar içinde yalnızlık mıdır
Senlik sepetini attıran.
Yağmur kokusu çekerken telveseni
Bir nümayiş kopuyor dalyanlarda
Kör kuyularda biriktirdiğin erguvanlar
Çekiştirir kulaklarından
Bu sözcüklerin ne sonu var ne de başı…
Alabildiğine
at kendini bilinmezlik duvarından.
Aslı ALTUN
Alanya
www.kafiye.net
