GÖREMEZ OLDUM
Gözlerime kilit vurdum sevdiğim
Başka bir varlığı göremez oldum
Sensiz hayat bulmaz bu gönül yurdum
Aldığım nefesi veremez oldum
Gönlümün bağına hasret ekildi
Umut çiçeklerim bir bir söküldü
Boynuma firkatin ipi takıldı
Uğraştım menzile varamaz oldum ..
Neler neler gördüm deli çağımda
Fırtıına, boran çok baktım dağımda
Ne kadar dert varmış gönül bağımda
Bu işin sırrına eremez oldum
Kimileri reva gördü zulümü
Koydular tartıya yaşam, ölümü
Soldurdular açan gonca gülümü
Bırakmadı felek deremez oldum
Birgün’üm sevgidir bu işin aslı
Her günüm hüzünlü her anım yaslı
Kapattım mutluluk denilen faslı
Yarama bir merhem süremez oldum
Birgün Tekin
www.kafiye.net
