Sevgim ses salar dünyaya,
Sedam qalxar güne-aya,
Bütün beşer gelse saya,
Men ruhuna köçeceyem.

Sevgin mene bulaq olar,
Çeşmesinden su içecem.
Zülmet bele şefeq saçar,
Seni sevib öleceyem.

Şair olub vesf ederek,
Ressam olub keşf ederek,
Üreyini feth ederek,
Senle eşqi böleceyem.

Denizler dağlar bitirer,
Sema ağac yetişdirer,
Cahan ağlini itirer,
Seni ele seveceyem.

Görersen yer göy bitirib,
Denizde dağ, göyde ağac.
Deyersen: – sevgim itirib,
Aygün sevginden xebersiz.

AYGÜN  ABBAS.
www.kafiye.net