Aç ellerini, 
Bulutlar yağmur yağdırmasa da,
Avuçlarının yağmurla dolduğunu düşün.
Muhteşem olsun,
Karanlıklar haykırsa da,
İçindeki güneşe dönüşün.

Bir adım at mesela,
Arkana bakmaya gerek duymadan.
Cevabını ver bilindik soruların,
Kimseler soru sormadan.

Bir kuşu doyur mesela,
Aç mıdır, diye düşünmeden.
Gökyüzünün mavisine,
Bir el salla.
Karanlıklar perdelerini germeden.
Bir şeyler yap… 
Bir şeyler…
Kelebek ömrün bitmeden…

Ülkü Duysak
www.kafiye.net