Toprağa Kavuşsun İsyan
Gök taşı ağarırken
Yine cılız bir mevsim öpüyor
Gözlerimizdeki kimsesiz çocukları…
/Bitmek bilmedi
Kaç mevsimdi bu yetimlik/
Bedenler huzursuz
Ruhlar perişan, çırpınıyor
Ne zaman vuslatı kararsa kalplerin
Gitmekle gelmek arası ziyanda..
/Vasıl-ı haktan döndü büyük bir yoklukla/
Sınırsız zamansız
Soldu yüreklerde renkler
Kaydetti belleğine bütün olumsuzlukları
Zimmetlendi kıyamet gözlerde
Bin ağıtlar yakıldı yakılıyor dillerde…
/Umutsuzluk yağıyor inceden
Gök bir kıyı isyanda/
Ağla felek
Zirvede yapayalnız sesin gürlerken
Boşalt şarjörünü üstümüze
Toprağa kavuşsun isyan
Masumiyet bulaşsın alınlara…
Bulaşsın anılara…
Ayfer Aksoy
www.kafiye.net
