Rabbim servet verdi dener özünü 
Felek silker atar koymaz tozunu 
Kırmayı gel dene kalbin buzunu 
Haddini aştınsa şükürden şaşma.

Meclise yanaşmaz uzak kaçarsın 
Kendini tanısan nasıl naçarsın 
Elde üç beş kuruş yüksek uçarsın 
Bilmeden şaştınsa şükürden şaşma.

Bir düşkünü görmez baştan yok dersin 
Zalim tavır takar gürler esersin 
Tene dokunsalar şiddet kusarsın 
Batıla koştunsa şükürden şaşma.

Sende yaratılmış biçare kulsun 
Cemalin nurlansın insanlık bulsun 
Mal sahibi belli sen bir hamalsın 
Bendinden taştınsa şükürden şaşma.

OZANMERDAN hakka yolcu olanlar 
Didardan bağlanır gevher bulanlar 
Arif meclisinde sürmez yalanlar 
Dergâhta piştinse, şükürden şaşma.

OZANMERDAN/ALİ BİLECEN/İZMİR
www.kafiye.net