Yandıkça yandı kor gibi kalpleri,
Dağladı tutkun seven gönülleri,
Kızgın okuna dayandı bedenleri,
Canları çıkacakmış gibi yerinden,
Elinle biçilse de ölüm kefenleri,
Boyunllar kıldan inceydi sevdaya.

Bağlasa da el kolu dayanırdı bu yürek,
Zincire vurulsa da pes etmezdi bilek,
Uğruna kimler etmedi ki feda bu canı,
Verdiler sevda için son damla kanı,
Gözünü kırpmadan yürüdü sevdaya.

Sevdaya boyun büküldü içini dağlasada
Gözler yaş yerine kan ağlasada,
Bu kader eli kolu bağlasada,
Yürekler ırmak gibi çağlasada,
Üzerine gittikçe boğuldu sevdaya.

NESRİN ÖNEM DEMİR
11 03 2015
www.kafiye.net