Şu gurbet ellerde mutsuz ve umutsuz,
Sağlığım yerinde olunca fark etmiyor.
İşte ne zaman bir salık sorunum olursa;
Çok üzgün ve kırılgan oluyorum.
Ve boynum bükülür, kalbim kırılır
Hemen umutsuzluğa kapılırım,
Korkularım başlar, içim içime sığmaz.
Galiba artık yaşlanıyor muyum ne?
Çok hassas, çok yalnız hissediyorum kendimi.
Yok üzülmeyeyim diyorum kendime,
Elimde değil başaramıyorum.
Sevdiğim kişiler yanımda olsun istiyorum,
Onların dokunuşlarını hissetmek,
Birazda beni şımartsınlar istiyorum!
Sanki onlar gücüme güç katacaklarmış,
Sanki destek olacakmış gibi geliyor!
Ben sevgi kadınıyım, yalnız olmayı sevmem!
Sevmeyi, sevilmeyi seviyorum,
Ben sevgisiz, sevdasız yaşayamam,
Sanki sevdiklerim yanımda olursa,
Tüm hayatımdan olumsuzluklar
Yok olup gidecekmiş gibi geliyor.
Düşünüyorum; onun için sevdiklerimi
Hep etrafımda dolaşsınlar diye can atarım!
Ben de buyum, beni böyle tanıyın
Biraz şımarık, biraz hassas, birazda huysuzum.
Zülfiye Dönmez
www.kafiye.net





